متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه و هدف: عفونت مجاری ادراری (UTI) یکی از شایع ترین عفونت های باکتریایی می باشد و اشرشیاکلی (E.coli) شایع ترین عامل عفونت ادراری است. از طرفی وقوع UTI کسب شده از جامعه ناشی از سویه های E.coli مولد بتالاکتاماز با طیف گسترده (ESBL) به صورت جهانی در حال افزایش است. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی ژن TEM در اشرشیاکلی جدا شده از عفونت ادراری بیماران سرپایی بود.روش بررسی: 140 جدایه اشرشیاکلی از نمونه های میانه ادرار (Midstream) بیماران سرپایی به دست آمد. تست تعیین حساسیت نسبت به 10 آنتی بیوتیک منتخب به روش دیسک دیفیوژن انجام گرفت و سپس با استفاده از آزمون دیسک ترکیبی سویه های تولید کننده ESBL شناسایی گردیدند. در نهایت با استفاده از روش PCR، ژن blaTEM در سویه های تولید کننده ESBL تعیین شد.یافته ها: از 140 جدایه، 34 (24.28 درصد) جدایه ESBL مثبت بودند و PCR بر روی جدایه های مولد ESBL، ژن blaTEM را در 18 (53 درصد) جدایه مشخص نمود. با انجام تست حساسیت به آنتی بیوتیک ها، 81.43 درصد از جدایه ها به آمپی سیلین مقاوم بودند در حالی که همه جدایه ها به ایمی پنم حساس بودند.نتیجه گیری: تولید ESBL در باکتری های پاتوژن، به خصوص در بیماران سرپایی، یک نگرانی جدی برای مصرف آنتی بیوتیک های بتا لاکتام مختلف از جمله سفالوسپورین های نسل سوم است. با توجه به وجود ژن بتالاکتاماز TEM در درصد بالایی ازجدایه ها، مطالعات بیشتر مولکولی و اپیدمیولوژی روی باکتری های پاتوژن گرم منفی توصیه می شود.

زمینه و هدف: انتروکوکوس ها جز فلور طبیعی دستگاه گوارش انسان می باشند. توانمندی بالای آن ها برای کسب ژن های مقاومت به آنتی بیوتیک، درمان آن ها را با مشکلات جدیدی مواجه کرده است. انتروکوکوس فکالیس یکی از باکتری های آلوده کننده گوشت می باشد و سبب ایجاد عفونت های قابل توجهی در انسان می گردد. هدف از این مطالعه بررسی شیوع ژن های bla TEM و bla SHV در انتروکوکوس فکالیسهای مقاوم به جنتامایسین در گوشت های مصرفی می باشد.روش بررسی: 181 نمونه انتروکوکوس از گوشت های مصرفی کشتارگاه شهرستان بروجرد پس از جمع آوری با استفاده از آزمایش های بیوشیمیایی شناسایی شدند. سپس آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی بر روی این جدایه ها با روش دیسک دیفیوژن بر اساس دستور CLSI انجام گردید و در نهایت فراوانی ژن های bla TEM و bla SHV در سویه های مقاوم به جنتامایسین با استفاده از پرایمرهای اختصاصی، با روش PCR موردبررسی قرار گرفت.یافته ها: از 181 نمونه، 81 نمونه انتروکوکوس فکالیس جدا شد. با آزمایش آنتی بیوگرام مشخص گردید 96.29% از سویه ها به اریترومایسین، 56.79% به پنی سیلین، 41.96% به تتراسیکلین، 39.50% به آمپی سیلین، 39.50% به کلرامفنیکل، 15.86% به لینزولید، 8.64% به جنتامایسین، 4.38% به استرپتومایسین، 3.70% به سیپروفلوکساسین و 2.46% به مروپنم مقاوم بودند و در بین 7 سویه مقاوم به جنتامایسین ژن های bla TEM و bla SHV مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به این موضوع که ژن های مولد آنزیم های بتالاکتاماز از طریق پلاسمید به آسانی منتقل می شوند، عدم ردیابی ژن های مذکور در میان باکتری های موردبررسی نشان می دهد که این ژن ها همراه ژن های عامل مقاومت به جنتامایسین منتقل نمی شوند، بنابراین رابطه منطقی و معنی داری بین این ژن ها و آنتی بیوتیک مورد بررسی مشاهده نشد.

زمینه و هدف در سال های اخیر، افزایش سویه های اشرشیاکلی تولید کننده بتالاکتامازهای وسیع الطیف (ESBL) منجر به محدود شدن گزینه های درمانی شده است. این مطالعه به منظور یافتن ژن های blaTEM و blaPER در ایزوله های ادراری اشرشیاکلی مولد ESBL و تعیین الگوی مقاومت آن ها انجام شد. مواد و روش ها از بهمن 1394 تا اسفند 1395، 972 نمونه از بیماران مشکوک به عفونت ادراری از سه بیمارستان اصلی و آزمایشگاه های شهرستان کرج جمع آوری شدند. شناسایی باکتری ها، آزمون حساسیت میکروبی و تولید ESBL با استفاده از آزمون های استاندارد انجام شد. از واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) برای تشخیص ژن های بتالاکتاماز TEM و PER استفاده شد ملاحظات اخلاقی این مطالعه با کد IR. IAU. TMU. REC. 1396. 274 به تصویب کمیته اخلاق پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران رسیده است. یافته ها از بین 972 نمونه ادراری، 500 ایزوله اشرشیاکلی جدا شد. 180 ایزوله (36 درصد) تولید کننده ESBL بودند. در میان سویه های ESBL مثبت، بیشترین حساسیت نسبت به آمیکاسین و ایمی پنم (به ترتیب 80 و 60 درصد (مشاهده شد. مقاومت به کوتریموکسازول، سیپروفلوکساسین، تتراسایکلین و جنتامیسین به ترتیب 7/92، 9/78، 1/66 و 8/57 درصد بود. همه سویه های ESBL مثبت مقاومت چند دارویی داشتند. در میان سویه های ESBL مثبت، ژن blaTEM در 85 ایزوله (72/44 درصد) مشاهده شد، ولی ژن blaPER در هیچ یک از ایزوله ها یافت نشد. نتیجه گیری نتایج، شیوع بالایی از سویه های اشرشیاکلی تولید کننده ESBL و دارو چند مقاوم را نشان داد. نظارت مداوم بر باکتری های مولد ESBL و تعیین الگوهای مقاومتی آن ها می تواند به کاهش انتشار این گونه های مقاوم در جامعه کمک کند.

1کیفیت میکروبی آب آشامیدنی اهمیت اساسی و جدی برای سلامت عمومی دارد. با توجه به کمبود اطلاعات جامع در خصوص میزان آلودگی آب آشامیدنی در سطح استان تهران این پژوهش به­ منظور ارزیابی میزان آلودگی آب آشامیدنی به باکتری سودوموناس آئروژینوزا مورد بررسی قرار گرفت. جداسازی ژن TEM-1 در سودوموناس آئروژینوزاهای مولد بتالاکتامازهای با طیف اثر گسترده (ESBL) و بررسی الگوی مقاومت آنتی­بیوتیک این سویه­ ها اطلاعات مفیدی در مورد این باکتری بیماری­زای فرصت طلب فراهم می­آورد. در این پژوهش 300 نمونه آب آشامیدنی مورد بررسی قرار گرفت. تعیین حساسیت آنتی­ بیوتیکی نسبت به چهار آنتی­بیوتیک به روش دیسک دیفیوژن انجام شد. از نظر ژنوتیپی وجود ژن بتالاکتاماز TEM-1 با روش PCR بررسی گردید. در این بررسی 17 نمونه (67/5 درصد) از آب­های آشامیدنی به سودوموناس آئروژینوزا آلوده بودند. بیشترین میزان مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک های ایمی پنم/رلباکتام (76/11درصد) و سفتازیدیم/آویباکتام (100%) در آب­های آشامیدنی مشاهده شد. در بررسی ژنوتیپی با انجام آزمون PCR از 17 سویه فنوتیپ مثبت، 16 نمونه (1/ 94درصد) شامل ژن TEM-1 بودند. نتایج مشخص کرد که آب­های آشامیدنی در برخی موارد دارای آلودگی با باکتری سودوموناس آئروژینوزا هستند. اغلب سویه ­های جداشده مقاوم به آنتی­ بیوتیک هستند و در میان سویه­ های تولید کننده ESBL، ژن TEM-1 دارای فراوانی بیشتری می­باشد. نتایج بیانگر این است که ژن TEM-1 در ایجاد مقاومت به آنتی ­بیوتیک در سویه­ های جدا شده نقش بسزایی دارد. داده ­های حاصل از این پژوهش به توسعه اقدامات پیشگیرانه در برابر شیوع سویه­ های مقاوم به آنتی­ بیوتیک کمک می­کند.

زمینه: ژن بتالاکتامازTEM یکی از مهمترین ژن های بتالاکتاماز پلاسمیدی در باکتری های خانواده انتروباکتریاسه است که عامل بیش از 90 درصد مقاومت سویه های اشرشیاکلی به داروهای بتالاکتام و از علل مهم بروز مقاومت های چندگانه دارویی در عفونت های بیمارستانی می باشد. هدف از این مطالعه بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی در بیماران سرپایی و تعیین شیوع ژن TEM در سویه های ESBL می باشد. روش بررسی: در این مطالعه تعداد 266 نمونه بالینی اشرشیاکلی یوروپاتوژن از آزمایشگاه های شهرستان بناب جمع آوری و تأیید شد. آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی به روش دیسک دیفیوژن (تست کیربای-بویر) و تست تأییدی به روش دیسک ترکیبی برای شناسایی سویه های مولد ESBL انجام شد. DNA ایزوله های مولد ESBL استخراج گردید و آزمایش PCR برای ژن TEM انجام شد. یافته ها: بیشترین میزان مقاومت سوش ها در برابر آمپی سیلین (3/67 %) و بیشترین میزان حساسیت آنها در برابر ایمی پنم(5/92 %) دیده شد و در این مطالعه فراوانی جدایه های مقاوم به چند دارو زیاد بود که 45 درصد از جدایه ها به سه یا بیشتر از سه آنتی بیوتیک مقاوم بودند. همچنین از 154 سویه E. coli تحت بررسی 58 سویه ( %7/37)، تولیدکننده ESBL بودند. 51/65 درصد از سویه ها حاوی ژن bla TEM بودند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه ژن بتا لاکتاماز TEM بیش از 50 درصد بتالاکتامازهای وسیع الطیف را در اشرشیاکلی کد می نماید. بنابراین توصیه می شود شناسایی این ژن در سویه های بیمارستانی این باکتری ها در مجموعه آزمایشات روتین آزمایش های میکروبیولوژی قرار گیرد. این اقدام می تواند باعث تسریع در روند تشخیص و درمان بیماران گردد.

زمینه و هدف: سویه های مقاوم میکروبی تهدیدی جدی برای سلامت عمومی افراد در جوامع مختلف می باشند. در این میان ظهور سویه های مولد بتالاکتامازهای طیف گسترده در میان اعضای خانواده انتروباکتریاسه که به عنوان عوامل اصلی تولیدکننده عفونت های ادراری محسوب می شوند، مشکلات عدیده ای را در درمان این نوع از عفونت ها، به وجود آورده است. در همین راستا مطالعه ای باهدف تعیین فراوانی ژن بتالاکتاماز TEM-1 در سوش های انتروباکتریاسه جداشده از نمونه های ادراری در شهر اردبیل صورت گرفت. روش کار: طی 6 ماه 400 سوش انتروباکتریاسه ادراری از بیماران بستری و سرپایی بیمارستان های اردبیل جمع آوری و بر اساس روش های استاندارد تعیین هویت شدند. سپس حساسیت آنتی بیوتیکی آنها با روش انتشار در دیسک بررسی شده و آزمودن تاییدی مولدین بتالاکتامازهای طیف گسترده، به روش آزمون دیسک ترکیبی انجام شد. در نهایت حضور ژن TEM-1 در سویه های مولد بتالاکتاماز های طیف گسترده، به روش PCR بررسی گردید. یافته ها: از 400 سوش انتروباکتریاسه، 150 مورد (37.5%) مولد بتالاکتاماز طیف گسترده بودند. بررسی نتایج PCR، حضور ژن TEM-1 را در 69 مورد (46%) از این مولدین، نشان داد. فراوانی این ژن در سوش های انتروباکتر (آئروژنز، کلوآکه)، کلبسیلا (پنومونیه، اکسی توکا) و اشرشیاکلی به ترتیب 62.5 درصد، 54.5 درصد و 44.8 درصد به دست آمد. سوش های پروتئوس میرابیلیس و سراشیا مارسسنس فاقد ژن مزبور بودند. نتیجه گیری: با توجه به این که حضور ژن TEM-1 علاوه بر اشرشیاکلی در سایر اعضای خانواده انتروباکتریاسه اعم از کلبسیلا و انتروباکتر نیز در حال افزایش است. پس شناسایی کافی این سویه ها جهت تجویز داروی مناسب، لازم و ضروری است.

مقدمه و هدف: ژن بتالاکتاماز TEM-1 یکی از مهمترین بتالاکتاماز پلاسمیدی در باکتری های خانواده انتروباکتریاسه است که عامل بیش از 90 درصد مقاومت سویه های اشریشیاکلی به داروهای بتالاکتام و از عامل مهم بروز مقاومتهای چندگانه دارویی در عفونتهای بیمارستانی می باشد. در این مطالعه فراوانی ژن بتالاکتاماز TEM-1 در ایزوله های بیمارستانی باکتریهای روده ای تولید کننده بتالاکتاماز های وسیع الطیف به روش PCR مورد بررسی قرار گرفت.روش کار: در مطالعه توصیفی تحلیل حاضر 83 ایزوله از باکتریهای روده ای تولید کننده بتالاکتامازهای وسیع الطیف شامل سویه های اشریشیاکلی، کلبسیلا پنومونیه و انتروباکتر که از نمونه های کلینیکی بیمارستانهای آموزشی شهرکرد جدا شده بودند به روش PCR با استفاده از پرایمرهای اختصاصی ژن بتالاکتاماز TEM-1 و بمنظور تعیین فراوانی ژن TEM-1 مورد بررسی قرار گرفتند. محصولات نهایی روی ژل پلی اکریل آمید الکتروفورز و از نظر وجود باند 1079 جفت بازی مورد بررسی قرار گرفتند. آنالیز آماری یافته های پژوهش با آزمون مجذور کای انجام گرفت.نتایج: از مجموع باکتری های مورد آزمایش، 450 ایزوله (54.2%) دارای ژن مقاومت بتالاکتاماز TEM-1 بودند. توزیع فراوانی این ژن در ایزوله های مورد بررسی تفاوت چشمگیری را نشان نداد (p>0.05) بطوریکه این میزان در گونه های انتروباکتر 62.5 درصد و در ایزوله های کلبسیلا پنومونیه و اشریشیاکلی بترتیب 58.3 و 48.7 درصد بدست آمد.نتیجه نهایی: بر اساس نتایج این مطالعه ژن بتالاکتاماز TEM-1 بیش از 50 درصد بتالاکتامازهای وسیع الطیف را در خانواده باکتریهای روده ای کد می نماید، بنابراین توصیه می شود شناسایی این ژن در سویه های بیمارستانی این باکتریها در مجموعه آزمایشات روتین آزمایشگاه های میکروبیولوژی قرار گیرد. این اقدام می تواند باعث تسریع در روند تشخیص و درمان بیماران گردد.

سابقه و هدف: به تازگی باکتری های تولیدکننده بتالاکتامازهای وسیع الطیف( ESBL)که توانایی هیدرولیز اکثر آنتی بیوتیک های بتالاکتام را دارند، در سراسر جهان شیوع زیادی یافته اند و به عنوانیک مشکل اساسی در درمان عفونت های باکتریایی مطرح هستند. مواد و روش ها: در مطالعه حاضر، 100 باکتری E. coli از نمونه های بالینی جدا شد و با توجه به استانداردهای CLSI و با استفاده از روش Combined Disk، باکتری های تولید کننده آنزیم بتالاکتاماز شناسایی و سپس فراوانی ژن TEM با استفاده از روش PCR مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: از 100نمونه E. coli جدا شده، 60 نمونه مولد آنزیم بتالاکتاماز بودند واز این تعداد، 48 نمونه)80 درصد( دارای ژن TEMبودند. نتیجه گیری: این یافته ها اهمیت ژن TEM را در هیدرولیز داروهای بتالاکتام در میان سویه های E. coli در شهرستان رباط کریم نشان می دهد. شناسایی این ژن وتعیین پراکندگی آن می تواندروند تشخیص و درمان بیماران را سرعت بخشید.